Roodkapje op rijm voor sprookjesproject in kinderboekenweek 2014

Sprookjesproject Roodkapje op rijm wolf en grootmoeder oma 2

Roodkapje was een aardig kind,
Een lieve kleine meid;
Zij werd door iedereen bemind
Om haar vriendelijkheid.

Eens was haar lieve grootmoe ziek,
Haar moeder sprak: “mijn kind,
Breng haar deze wafeltjes en vraag
Of zij ze lekker vindt.
Maar loop wat vlug, en denk er aan:
niet treuz’len, nergens blijven staan.”

Roodkapje op rijm wolf en grootmoeder oma 3jpg
Roodkapje dacht niet aan de raad,
Die moederlief haar gaf.
Zij liep in ‘t bos vlinders na,
En plukte bloemen af.

Daar nadert zacht een grote wolf,
En blijft dicht bij haar staan:
Hij vraagt voor wie die bloemen zijn
En waar zij heen zal gaan.
“Voor grootmoe, zij ligt ziek te bed,
Ze is stellig blij met mijn boeket.”

Roodkapje op rijm wolf en grootmoeder oma 4
De wolf vraagt nog van alles na,
Roodkapje neemt afscheid.
“Zeg, willen wij eens een grapje doen?”
Vraagt hij de kleine meid.

Zij kijkt hem aan, en knikt van ja.
Van grapjes houdt zij wel.
“We doen wie ‘t eerst bij grootmoe is,
Dat is een prettig spel.”
Net heeft Roodkapje dat gehoord,
Of één, twee, drie, de wolf rent voort.

Roodkapje op rijm wolf en grootmoeder oma  5
Terwijl Roodkapje langzaam volgt,
Klopt hij bij grootmoe aan.
Hij trekt aan ‘t touwtje van de deur,
En ziet die opengaan.

Nu stapt hij binnen, springt op ‘t bed,
En … wat een grote schrik!
Daar gaat het hap, hap, hap, hap, hap.
Op ‘t zelfde ogenblik.
De wolf keek toen de ramen uit,
De bril van grootmoe op zijn snuit.

Roodkapje op rijm wolf en grootmoeder oma 6

Daar komt Roodkapje eindlijk ook,
“Klop, klop!” zo tikt zij aan.
“Trek maar aan ‘t touwtje,” roept de wolf
“De deur zal opengaan.”

“Dag kindlief, kom bij mij in bed.”
Zij ziet hem angstig aan.
“Grootmoe, wat zijn uw oren groot.”
“‘k Kan anders niets verstaan.”
“En dan die ogen … en die mond…”
“Daar eet ik jou mee op, terstond.”

Roodkapje op rijm wolf en grootmoeder oma 7

Roodkapje was verschrik’lijk bang,
Zij sprak geen enkel woord,
Voor zij, gelukkig net op tijd
Haar vader roepen hoort.

Die goede man kwam aangerend,
Hij hakt de deur kapot,
Twee van zij makkers volgen hem,
Nu wist de wolf zijn lot.
Het boze dier was spoedig dood,
Zijn wolvenbloed verft alles rood.

Roodkapje op rijm wolf en grootmoeder oma 8

De wolf was dood en ieder blij;
Ze sprongen van de pret.
“Hiep, hiep , hoezee!” zo juichte men,
“Ze vingen ‘t beest in bed.”

Roodkapje danste vooraan mee
En ging toen gauw naar huis.
Haar moeder kuste haar zo blij:
“Kind! ‘k heb je weer hier thuis!”
“Maar doe voortaan stipt wat ik zeg,
Praat met geen vreemden onderweg!”

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *